Een avond met Gorter

Hallo Emmy, Ik moest het twee keer lezen omwille van de vele personages in dit korte stukje. Maar daarna heb je ook wat als lezer. (-: Keigoed stuk. Mooi opgebouwd en het niet uitgesproken oordeel is sterk voelbaar. Heel graag gelezen.

Wat zij allemaal zeggen! Ik heb nu zin om borrelnootjes in mijn keel te laten glijden. ZGG.

Goeie! Er staat duidelijk iets op het spel: een recensie van een belangrijk criticus kan een nieuwe voorstelling maken of breken. Het ongemak wordt mooi geïllustreerd met kleine details: de vochtplek, de bloemen half op de schoot van Gorter, de stuiterende borrelnootjes die de vrouw van de recensent...

Wat lees jij mooi voor!! Het verhaal is goed geschreven vind ik, en je schetst de zeer-tevreden-met-zichzelf recensent erg treffend 👍 Het past natuurlijk prima binnen de opdracht, over het oordeel van de recensent wordt nog niet gesproken.

Technisch goede tekst maar de choreografie is voor mij onduidelijk. Vier personen: Anton (de HP), Francien (de vrouw van Anton?), Lucas Gorter en zijn vrouw Fanny... ... en een bos bloemen en borrelnootjes. Die bloemen werden door Anton in het publiek gegooid en kwamen bij Lucas terecht, en die v...

Ik heb het verhaal twee keer moeten lezen om van de eerste alinea's te kunnen genieten. Dat zat hem er vooral in omdat ik nog aan het puzzelen was met de namen. Hoe dan ook, ontzettend leuk geschreven. Het dialoog is scherp, de rol van de bos bloemen grappig, en in weinig woorden heb je veel karak...

Mogelijk begrijp ik iets niet maar moet het in de voorlaatste zin niet Lucas zijn die zijn wangen naar binnen zuigt en dan opstapt?

Ik vind het een goed uitgangspunt: een recensent die zijn oordeel liever schriftelijk en de dag nadien geeft. Het gesprek moedigt aan om verder te lezen, alleen is het voor mij wat puzzelen wie wat zegt, hier en daar. Ik zou iets vaker 'zegt ...' toevoegen. Dan is het iets makkelijker te volgen. De ...

Een beeldend en humoristisch verhaal, Emmy. Stel dat je zou beginnen met: ‘Houdt je vrouw niet van bloemen?’ vroeg Gorter terwijl hij me stevig de hand drukte. ‘Jawel, maar we vliegen morgenochtend terug,' zei ik. Een half uur eerder had ik de bloemen de zaal in geworpen. Met een schuin oog keek ...

Ik mis je voorlezing Emmy ;)